Ю.Максименко. Мы перестали...

Мы перестали быть детьми,
Когда родителей не стало.
Мы перестали быть людьми,
Когда сердца у нас из стали.
Мы перестали…Несть конца
Тому, что перестали люди.
Давайте спящие сердца
Любовью трепетной разбудим.

Картина о любви Леонида Афремова.

Лiлiя Дзямешка. Вершы

Лилия Демешко, профессор кафедры менеджмента информационно-документной сферы БГУКИ 

Асеннi настрой

Адпылалi агнём чабары,

Верасы папрасiлiся ў сэрца.

Пажаўцела лiстота  ў бары,

I бярозы пад ветрамi гнуцца,

I бацькоўскi мой дом запусцеў,

I даўно адквiтнели пiвонi.

Час забраў сваякоў i сяброў.

Пачарнелi асеннiя гонi…

Яшчэ…

Яшчэ палаюць чабары,

Яшчэ не здрадзiлi сябры,

Яшчэ завуць у госцi,

Яшчэ хвалюе штосьцi.

Яшчэ чакае бацькаў дом,

Яшчэ тым даражу гняздом,

Яшчэ мне верыцца ў сустрэчы,

Яшчэ…яшчэ не вечар…